Dankzij een campagne van ICT op School is het Suske en Wiske album ‘De Sinistere Site’ nu ook in Nederland verkrijgbaar. Op 8 mei werd het eerste Nederlandse exemplaar uitgereikt op een basisschool in Amsterdam. Bij het Suske en Wiske album zijn twee lesbrieven gemaakt, voor respectievelijk groep 5 en groep 8. De uitreiking van het eerste exemplaar in Nederland werd gedaan door Peter Vanvelthoven, Belgisch minister van Werk en Informatisering. In Vlaanderen werd ditzelfde album al eind 2005 uitgereikt aan alle leerlingen van groep 8.

Dit album is een goed voorbeeld van hoe je een strip kunt gebruiken om een behoorlijk moeilijk onderwerp op een niet al te zware manierkunt benaderen. Daarom schreven we op de ’strips en onderwijs’ site van de Stichting Beeldverhaal Nederland al geruime tijd geleden over dit ‘veilig internet’ Suske en Wiske album.

Spunk deelt jaarlijks de Blauwe Plank uit aan “het bureau dat verantwoordelijk is voor de meest tenenkrommende jongerencampagne van het afgelopen jaar”. Jongeren worden volgens Spunk ‘bestookt met campagnes gemaakt door dertigers die denken precies te weten wat zij leuk vinden, maar meestal de plank finaal misslaan.’

De eer om de Blauwe Plank te winnen valt dit jaar toe aan de campagne ‘Wat voor eikel ben jij? /Wat voor kuddedier ben jij?’ gemaakt door UbachsWisbrun/JWT in opdracht van de ministeries van Justitie en Binnenlandse Zaken.

Genomineerd voor de Blauwe Plank 2007 waren:

• ‘Win je Ruud de Wild Feest’ gemaakt door Ons Hoofdkwartier in opdracht van de pensioenfondsen van Nederland (SPF Beheer, PGGM, ABP, MN-Services, Bpf schilders, Cordares, BPMT en Interpolis Pensioenen).
• Alcohol onder de 16 nog even niet van en door STIVA.

Spunk reikt ook een Gouden Spijker prijs uit aan een campagne die bij de redactie van Spunk wel in de smaak valt. De winnaar daarvan is de campagne ‘Internetseks, daar kun je goed ziek van zijn’ van collega’s van de Stichting Mijn Kind Online, gemaakt door YoungWorks. Het lespakket bij deze campagne kreeg eerder al vrij positieve commentaren op Retecool.

Genomineerd voor de Gouden Spijker 2007 waren:

• ‘Jamba, Have it or Hate it’. In opdracht van Jamba gemaakt door Jung von Matt/Spree. Toelichting Spunk: “Afgelopen jaar deed Jamba echter het ondenkbare. Ze maakte een goede televisiereclame. “
• ‘Start dancing, stop aids’ gemaakt door Saatchi & Saatchi in opdracht van Dance4Life.

De door Spunk geprezen filmpjes van Gouden Spijker genomineerden zijn allemaal te vinden op YouTube. Die van Blauwe Plank genomineerden zo te zien niet.

Spunk let niet op effectiviteit, maar vooral op veronderstellingen over jongeren en de creatieve uitvoering. Zie ook de Blauwe Plank en Gouden Spijker uitslagen van 2005 en 2006.

W8FF…! Taalverloedering? Vincent, Gert, Riel en Menno zijn vier vrienden die actie voeren om sms- en MSN-taal in Nederland geaccepteerd te krijgen. Daartoe richtten ze Stichting 4 d Nwe Taal op. Van de website:

Het is handig, snel, besparend, maakt meer contact mogelijk en is één en al creativiteit. Helaas deelt niet iedereen die mening. Boze schrijvers en het enge soort dat men taalpuristen noemt, schreeuwen de verloedering van de daken en sommige scholen verbieden de taal geheel. Paniek om niks! Taal ontwikkelt zich, dat hou je niet tegen en hoe eerder ouderen dat accepteren hoe beter.

Op de website Onzetaal.nu kun je een petitie ondertekenen om je steun uit te spreken voor de eerste literatuurprijs 4 d Nwe Taal. Verder op de website alle moderne actiemiddelen: posters om uit te printen, YouTube filmpjes, verwijzingen naar de keren dat de actie het nieuws haalde. In de linkssectie van Onzetaal.nu verwijzingen naar sites over SMS- en MSN-taal en opmerkelijke berichten (waaronder een bericht over de vertaling van de bijbel in SMS-taal op de EO website).

Dit is niet de eerste ludieke actie om SMS-taal geaccepteerd te krijgen. Stichting De Kunst voegde bijvoorbeeld een categorie SMS-gedichten toe aan hun ‘Zo gedacht zo gedicht’ wedstrijd.

Als je met mensen praat over het olifantengeheugen van internet in combinatie met het gemak van Google komt vaak ook deze vraag: “wat doe je als het Googlen op je naam een (zeer) onaangenaam resultaat oplevert?” Op ouderavonden die ik zo nu en dan voor MijnKindOnline verzorg komt dit zeer geregeld ter sprake. Onduidelijk is overigens of mensen zich meer zorgen maken over de resultaten van een Google zoekopdracht naar een eigen naam of die van hun kind :-)

Een artikel met de veelzeggende titel ‘Je bent internet sneller op dan af’ gaat vrij uitgebreid op de vraag in. Het staat op de website van UT Nieuws, het weekblad van de Universiteit Twente. Kort gezegd komen de meeste experts tot de conclusie dat verdringen meer zin heeft dan een poging om bepaalde informatie over jezelf of je je kind te (laten) verwijderen.

Continue reading »

David Shaffer schrijft over een belangrijk onderzoek waarover werd gepubliceerd in het bekende wetenschappelijke tijdschrift Nature. Dit experiment is heel relevant voor discussies die nu in politiek en samenleving spelen over de toelaatbaarheid of wenselijkheid van bepaalde media of inhoud van media.

In het bewuste experiment wordt een beroemd (berucht, omstreden) psychologisch experiment min of meer overgedaan maar dan in de vorm van een computersimulatie. Er is in dit nieuwe experiment sprake van een echte proefpersoon die aan het psychologische experiment meedoet door een virtuele persoon te onderwerpen aan een bepaalde behandeling.

In de oorspronkelijke ‘Milgram’ experimenten uit de jaren ‘60 werd aan proefpersonen gevraagd mee te doen aan een experiment waarbij aan toneelspelers electrische schokken moesten worden toegediend (door de proefpersoon wel te verstaan). De proefpersoon wist niet beter dan dat de proef inhield dat zou worden onderzocht hoe mensen hun gedrag zouden aanpassen onder invloed van het toedienen van straf in de vorm van electrische schokken. Hij (of zij) wist dus niet dat de schokken niet echt waren en dat degene aan wie ze werden toegediend een toneelspeler was. Sterker nog, het experiment was zo georganiseerd dat de rol van toediener en slachtoffer toevallig tot stand leek te zijn gekomen. De proefpersoon had dus in zijn beleving ook zelf het slachtoffer kunnen zijn.

Continue reading »

Prinses Maxima heeft afgelopen dinsdag 6 februari – dat is ‘Safer Internet Day’- het eerste exemplaar van ‘Kindertelefoon tips van Carry Slee’ in ontvangst genomen. Het boek, gemaakt door stichting Mijn Kind Online met Carry Slee, is een ode aan de Kindertelefoon-chat. Kinderen in de leeftijd van 10 – 15 jaar kunnen in het boek lezen waar ze op internet betrouwbare hulp kunnen krijgen als ze rondlopen met een probleem waar ze niet over durven te praten. Verder een (fictief) verhaal van Carry Slee over een geheim dat kinderen meedragen.

Basisscholen en middelbare scholen kunnen een gratis exemplaar exemplaar krijgen van het boek van Mijn Kind Online en Slee (maximaal 1 exemplaar per klas). Kindertelefoon-tips is verder te koop in de boekwinkel voor € 5,90. Wonderlijk genoeg is het boek bij eerste publicatie van dit stuk nog niet te koop bij BOL.

De Kindertelefoon biedt al drie jaar (sinds 2003) de mogelijkheid om veilig te chatten met een hulpverlener. De Nederlandse Kindertelefoon was één van de eerste organisaties die online hulpverlening biedt op deze manier. Gezien de populariteit onder jongeren van MSN en instant messaging in het algemeen maar ook vanwege eigenschappen van deze vorm van communicatie is het heel logisch om deze dienst te bieden. Wel blijkt dat het invoeren van deze vorm van hulpverlening via internet geen ABC-tje.

Frank Schalken was als initiatiefnemer van de chatdiensten van de Kindertelefoon. Hij biedt met zijn Stichting E-hulp de vroeg opgedane ervaring aan aan hulpverleningsorganisaties die de stap naar online hulpverlening of chat nog niet maakten of die problemen hebben om dit goed te doen. Luister hier naar een gesprek van Francisco van Jole met Frank Schalken over de chathulp van de Kindertelefoon. Hij vertelt onder andere over het verschil tussen hulpverlening per telefoon en per chat, kanalenreductie en anonimiteit, de opleiding van hulpverleners, het ontbreken van ‘hummen’ en zo meer. In het afgelopen jaar werden er zo’n 13.000 chatgesprekken gevoerd. De 10 uur dat de chathulp van de Kindertelefoon per week beschikbaar is blijkt overigens te weinig. Er wordt gelobbied om dit uit te breiden.

Continue reading »