Joost Pollmann is directeur van de Stripdagen Haarlem, journalist bij onder andere de Volkskrant en kenner van beeld- en popcultuur.

Ik ben benieuwd naar dit boek en naar het succes ervan nu het op deze manier wordt uitgegeven. Het vorige boek van Pollman ‘Een indruk van echtheid‘ is ‘oude stijl’ uitgegeven door Uitgeverij Bert Bakker.

Andere uitgevers ‘nieuwe stijl’ dan Free Musketeers zijn bijvoorbeeld Totemboek en Gopher. Op de boeken Startpagina staan meer links naar vergelijkbare bedrijven en websites.

Vijftien instellingen voor Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW) bieden deze dienst nu aan, lees ik in een persbericht. Door de eigen postcode in te voeren maakt de jongere een eigen (beveiligde) mailbox aan en stelt daar een vraag. Een maatschappelijk werker plaatst een antwoord in dezelfde mailbox.

Met dit project wil het AMW jongeren bereiken die ‘niet via de normale weg’ contact leggen met het maatschappelijk werk. Op de site is ook een forum en er staat de nodige informatie over een aantal problemen die bij jongeren veel voorkomen. Er is bijvoorbeeld de nodige informatie over pesten, maar er is ook informatie over ‘loverboys’, drugs (ook wel eufemistisch ‘middelen’ genoemd op de site) en depressiviteit (‘het even niet zien zitten’).

Ik ben benieuwd of de site gaat werken. Ik heb nu twee postcodes geprobeerd, waarvan één in Amsterdam. In één geval is er helemaal geen instelling beschikbaar volgens de site, in het andere geval is er wel een instelling maar doet die niet mee met dit initiatief. Er is ongetwijfeld een reden dat de site al is begonnen zonder landelijke dekking maar ideaal is het niet.

Ook is het altijd erg moeilijk om de juiste toon en stijl te kiezen. De toon lijkt me goed gekozen. Vooral informatief. Alles is kort en to the point, weinig poeha. Geen poging om het populair te laten klinken of aan te sluiten bij een bepaald soort taalgebruik. Op het gebied van stijl ben ik kritischer. Het is gezien de doelgroep logisch dat je als afzender probeert het er niet al te saai uit te laten zien. Maar je hebt ook te maken met een generatie die zelf veel vaardigheden bezit en het goed gewend is, als het om (internet)media gaat. Ik vraag me af of de site de toets der kritiek van de doelgroep kan doorstaan.

Ook mis ik wel wat informatie over wie nu echt verantwoordelijk is voor de site. Op de homepage staat een vrij prominente verwijzing naar Obec Software Engineering B.V. Dit bedrijf is gespecialiseerd in Delphi oplossingen, communicatie- en document managementsystemen. Obec Software heeft de site gemaakt en zal de site ook ‘beheren’. Er is niet veel concrete informatie te vinden over de rol van de deelnemende instellingen voor Algemeen Maatschappelijk Werk (AMW).

In ieder geval klinkt internethulpverlening als een zinvol initiatief en waarschijnlijk zal er de komende tijd nog verder worden gewerkt aan de verdere ontwikkeling van het project.

Behalve de mening die jongeren (en anderen) op de site kunnen posten is op de site ook de onderbouwing te vinden van het beleid van MTV Networks om bepaalde videoclips uit te zenden, al of niet met bepaalde beperkingen. MTV voorziet sinds kort ook de muziekuren van kijkwijzericonen, zoals dat eerder al met andere programma’s gebeurde.

Op de site zijn ook meningen van artiesten te vinden, zoals de mening van The Partysquad over de discussie rond bepaalde videoclips.

Over ‘De Stofzuiger’ van ‘De jeugd van Tegenwoordig’ lees je bijvoorbeeld op de site:

Deze clip gaat niet te ver want… er zit wel redelijk veel grof taalgebruik in.. maar veel mensen (kinderen) begrijpen er toch niets van. en in de clip zit ook weinig schokkends. veel mensen zien t als een soort van grap…
Angela

en…

Deze clip gaat veel te ver want…ze zijn te triest voor woorden door in clips met ziektes te gaan schelden waarvan ze waarschijnlijk niks weten.
leimuiden city

Op de website van MTV Networks Benelux wordt in het persbericht over Videopinie ook een ‘branchbrede discussie’ aangekondigd over de invloed van media op jongeren. Daarbij zullen volgens het persbericht mediapartijen, jongeren, ouders, wetenschappers en politiek hun mening geven. Op dezelfde website is ook de notitie “Bewust In Beeld” te lezen en downloaden, waarin MTV haar beleidskeuzes onderbouwt en uitlegt.

Veel mensen zullen zich waarschijnlijk meteen negatief uitlaten over het aantal taalfouten in de meningen over videoclips. Zelf kan ik me wel vinden in de idee van MTV Networks dat het de moeite waard is om de mening te horen van de doelgroep van omstreden videoclips. De komende tijd zal moeten blijken of er voldoende meningen kunnen worden verzameld langs deze weg en of de discussie enige inhoud krijgt.

Vandaag waren er 12 films te zien. Omdat het vaak (hele) korte films zijn kun je ze nu nog in een avond zien. Wat mij betreft zijn voorlopig ‘Op de grens’ (documentaire, regie: Peter Delpeut) en Pravda (animatie, regie en productie: Huub Kistemaker) blijven hangen.

In hoeverre lijkt deze wereld op de onze? Hoe virtueel is een wereld waarin het geld èn de emoties verbluffend echt zijn?

Vooral het verband met de echte economie wordt behandeld, o.a. door het verhaal de Chinese met de Second life naam Anshe Chung, die in het echte leven een aardig jaarinkomen bij elkaar verdient met het ontwerpen van delen van de virtuele wereld van dit spel.

Op zaterdag 4 maart wordt de uitzending herhaald om tien voor half drie. Uiteraard is de uitzending ook online te bekijken via een linkje op de VPRO website over deze aflevering van De Toekomst. De moeite waard.

Als je vinder bent van een via Bookcrossing losgelaten boek kun je het unieke nummer intypen en iets zien over de vorige eigenaar. Soms wordt een boek verschillende keren doorgegeven (dat is natuurlijk eigenlijk de bedoeling) en zie je hoe een boek van eigenaar naar eigenaar gaat en daarbij soms ook over de wereld reist.

Je kunt je abonneren op emails die je informeren als iemand een boek heeft ‘losgelaten’ in een bepaalde stad of plaats. Zo ziet dat er dan bijvoorbeeld uit:

RELEASE ALERT! Another BookCrosser has just made release notes for “H.P. Berlage – Art and architecture in the Netherlands” by P. Singelenberg, indicating its release in Amsterdam, Noord-Holland, at op de stoep van de Beurs van Berlage.

Are you interested in catching this book? Click here for details:

http://www.bookcrossing.com/journal/2808911

Until next time, I tirelessly remain,
Your Friendly Release Alert Robot

Mensen zijn zoals je kunt verwachten creatief in het kiezen van plaatsen om boeken te ‘releasen’ en ook in de berichten die ze typen voor mensen die een boek vinden en naar de website gaan. Het hele fenomeen heeft een plezierige spanning. Als je een boek losgelaten hebt zit je toch te wachten of het opduikt. Dat gebeurt overigens in 20-25% van de gevallen, afhankelijk van de plaats die je kiest en hoe je het boek voorziet van aanwijzingen over de bedoeling. Je vraagt je af wie het vindt en wat hij of zij er mee doet. Vandaag mijmer ik zo nu en dan dus over mijn in een park op een bankje achtergelaten boek…

Overigens is er veel meer te doen rond Bookcrossing. Er zijn hele clubs van mensen die boeken aan elkaar doorsturen in plaats van ze ‘in het wild’ los te laten, er zijn fora, je kunt zoeken op wie de meeste boeken heeft losgelaten, er zijn vele ontwerpen te vinden van stickers en boekenleggers die je kunt gebruiken voor het loslaten van boeken en zo kan ik nog wel even doorgaan.

Bookcrossing is in Nederland vrij populair. Zie de lijst van recent in Nederland losgelaten boeken. Er is een website van/voor Nederlandse Bookcrossers.

Ten slotte nog een quote over de motivatie van mensen om dit te doen van de site:

This site is not about saving people money. Many of our members, in fact, purchase two copies of every book they like, so they can keep one and release the other into the wild!

En dan nog wat Bookcrossing termen om er in te komen:

• Release a book – catch a book – a caught release
• Go hunting for a book
• Leave a release note
• Journal entries
• Release alert
• My bookshelf

Ik heb verschillende dingen geprobeerd en blijven hangen bij LinkedIn en bij OpenBC. Beide zijn meer zakelijk georiënteerde vormen van social networking die vrij goed werken.

Bij LinkedIn word je zeker benaderd door linkverzamelaars. Je pikt ze er zo uit. Je krijgt dan de bekende juichende uitnodiging om te linken met linkverzamelaar x. Die heeft dan al minimaal 1.000 links en in zijn netwerken zitten meestal concullega’s met een vergelijkbaar aantal ‘goede vrienden’. Ik heb er eerst maar eens een paar keer ja tegen gezegd. Toen ben ik gaan kijken of je met zo iemand ook een zinnig woord kon uitwisselen. Dus een paar uitgebreide emails gestuurd op zoek naar gemeenschappelijke interesses of belangen. Ik heb van de meeste geen antwoord gekregen. Dat betekent dat ik nu dus strakker het LinkedIn advies opvolg om alleen ja te zeggen tegen een uitnodiging als je daar een duidelijke reden voor hebt, bijvoorbeeld omdat je iemand al kent, een concreet belang ziet of op een andere manier redelijkerwijs kan vermoeden dat je er wat aan hebt. Overigens is dit des te belangrijker omdat je bij LinkedIn niet meer zomaar iemand uit je netwerk kan gooien. Dat moet je dan speciaal per email bij LinkedIn aanvragen. Toch heel anders dan het borrelen in de echte wereld waar je bij eventuele schaamte gewoon kan zeggen dat je ‘even je handen moet wassen’, om vervolgens nooit meer terug te komen.

Mijn ervaringen met LinkedIn en OpenBC zijn verder vrij positief. Ik heb daadwerkelijk wat mensen aan elkaar geknoopt die daar wel blij mee waren, ik heb van mensen contacten aangereikt gekregen en ik heb heel wat oude contacten minimaal per email hernieuwd omdat je ze toevallig weer tegenkwam. Ook is me duidelijker wie uit mijn netwerk ik zakelijke vragen zou kunnen stellen over dingen die zij weten, kunnen of waarmee ze mogelijk ervaring hebben.