Ernie Allen, oprichter en baas van de National Center for Missing en Exploited Children (kortweg NCMEC) was op bezoek bij Google. Over wat er zoal besproken en gezegd is blogt Liz Eraker op de officiële Google blog.

Evil of juist niet
Ik vind dit om verschillende redenen interessant. Ten eerste volg ik uit hoofde van mijn werk Google graag. Hoe beursgenoteerd en groot ze ook geworden zijn, hoe bedreigend ook in heel veel opzichten, vind ik dat ze er nog steeds in slagen om over het algemeen goed invulling te geven aan het oorspronkelijke motto ‘don’t be evil’. Dat zullen mensen met privacyzorgen misschien een absurde stelling vinden maar ik durf ‘m toch aan. Natuurlijk zijn er zorgen op het privacygebied en soms is het niet helemaal duidelijk waar Google staat. Google is op dit terrein wel eens op ontwijkend gedrag te betrappen, weet ik o.a. van het werk van internetjournalist Peter Olsthoorn (Netkwesties en Leugens.nl). Maar toch. In dit geval zet Google haar specialistische kennis en kunde in om het NCMEC te ondersteunen. Bij Google mogen medewerkers een vijfde van hun tijd naar eigen inzicht besteden en sommige medewerkers kiezen dan hiervoor. Dat komt op mij toch wel oprecht over, al is het ook niet gespeend van commercieel belang.

Amerikaanse aanpak
Lees vooral de blog posting en bekijk als je even tijd hebt ook de ‘Beyond Milk Cartons’ YouTube film (duurt bijna een uur) waarnaar verwezen wordt is de moeite, als je even door de typisch Amerikaanse aanpak heenprikt en dit vraagt allemaal wat mij betreft om een genuanceerde kijk op de zaak. Het begint met een promotiestuk. Die heeft de typisch Amerikaanse aanpak die veel mensen hier misschien wat zal tegenstaan. Ja, het zijn natuurlijk onderwerpen die graag worden omhelst door moraalridders en politici op zoek naar stemmen. Maar het heeft ook het typische ‘dit pikken we niet en zo lossen we dit op’ waar ik toch wel gevoelig voor ben.

Dubieuze wetgeving (?)
Het lobbywerk van NCMEC heeft o.a. geleid tot de Adam Walsh Child Protection and Safety Act. Dat is een stuk wetgeving dat er onder andere voor zorgt dat er een landelijke database wordt bijgehouden van zedendelinquenten. Deze wetgeving is overigens vernoemd naar Adam Walsh, die werd ontvoerd van de parkeerplaats van een winkelcentrum en die 16 dagen later vermoord werd teruggevonden. Die wetgeving is zeker niet iets wat ik hier zou voorstaan, er zitten zorgelijke kanten aan. Maar de roep om dit soort dingen is begrijpelijk en dit zal steeds terugkomen. Ook in Amerika is wel gebleken dat het allemaal niet zo simpel ligt, in april van dit jaar (2008) heeft een rechtbank in Florida het registratiegedeelte van de wetgeving ongrondwettig verklaard.

Cases uit de praktijk
Na het promotiestuk van het filmpje wordt het na ruim 10 minuten interessanter als Ernie Allen aan het woord komt en ingaat op concrete cases uit de NCMEC praktijk Allen gaat o.a. in op de techniek die wordt gebruikt om foto’s te bewerken, zodat ook jaren later nog een foto beschikbaar is die zou kunnen lijken op de leeftijd die het kind jaren na verdwijning heeft. Deze techniek wordt toegepast bij alle kinderen die langer dan twee jaar worden vermist.

Verderop in de video wordt o.a. de omvang van het probleem van sexueel misbruik van kinderen in de VS behandeld. Ernie Allen vertelt ook trots over de omstreden database, waarin naar zeggen van Allen 637.000 ex-zedendelinquenten zijn opgenomen, waarvan er 100.000 niet konden worden opgespoord. Hij gaat ook in op de kliklijn die er mede aan ten grondslag ligt. Hier gaat het ook over de rol van internet in het hele probleem.

Interessant is ook het stukje over de relatie tussen de grondwettelijke vrijheid van meningsuiting en kinderpornografie. Jurispredentie maakte duidelijk dat kinderpornografie strafbaar is en niet valt onder de bescherming van de vrijheid van meningsuiting.

Stereotypes en mythes
Hoe triest ook, is het ook goed nog eens geconfronteerd te worden dat stereotypes niet kloppen. De meeste misbruik wordt gepleegd door ouders, familieleden, buren en andere bekenden, niet door vreemden. Ook gaat het vaak niet om tieners maar daarentegen juist ook in steeds meer gevallen om peuters en kleuters.

Opsporen door bestuderen foto’s en video’s
Aan het eind van het YouTube filmpje van Ernie Allen bij Google zien we hoe medewerkers van NCMEC te werk gaan bij het analyseren van 200.000 video’s en foto’s per week en hoe daar zaken mee worden opgelost.

Het is geen vrolijk onderwerp, dit en het bekijken van de blog-entry en de genoemde YouTube Video stemt ondanks het goede werk niet vrolijk. Maar het is toch belangrijk om te blijven leren over hoe het er aan toegaat in deze ’sector’.