Journalist Peter Olsthoorn las en recenseerde twee boeken die recent verschenen over kinderen, internet en seks. Het artikel ‘Twee boeken over kinderen, internet en seks’ verscheen in Netkwesties 144. Kritisch, informatief, zeer de moeite als je wat dieper gravende informatie zoekt over een onderwerp dat de gemoederen behoorlijk weet te verhitten.
In Netkwesties 143 verscheen ook al een uitgebreid (en eveneens kritisch) artikel naar aanleiding van de publicatie van het onderzoek door Rutgers Nisso Groep naar online seksueel gedrag van jongeren. Dit onderzoek vormt een belangrijke pijler van een van de gerecenseerde boeken: Verliefd op Internet door Justine Pardoen en Remco Pijpers (initiatiefnemers Mijn Kind Online). Auteurs van dit Netkwesties artikel Peter Olsthoorn en Andreas Udo de Haes onderzoeken en betwijfelen de representativiteit van het onderzoek van Rutgers Nisso en stellen vast dat de berichtgeving in ieder geval niet erg klopt:
Zowel onderzoekers als een groot deel van de pers lopen buitenspel, zo blijkt uit een nadere analyse.
Ondergetekende heeft trouwens zelf banden met de Stichting Mijn Kind Online. In de aanduiding ‘rivaliserende kampen’ in het artikel van Olsthoorn (waarmee Stichting de Kinderconsument en Stichting Mijn Kind Online worden bedoeld) kan ik me zelf overigens niet erg vinden, al is de aanpak van beide organisaties zeker verschillend.
Het is jammer dat Netkwesties zelf geen eigen reactie-mogelijkheid heeft! Ik zou daar dan ook graag hebben gemeld dat het me onduidelijk is waar Olsthoorn het idee vandaan heeft dat het gaat om ‘rivaliserende kampen’. Misschien bedoelen de besprekers inderdaad alleen dat er een verschil in aanpak is.
Onze aanpak is inderdaad verschillend, en die komt voort uit een verschil in visie. Niet alleen op wat het probleem nu eigenlijk is, maar ook op hoe je bij kunt dragen aan oplossingen.
Zo legt Mijn Kind Online veel minder de nadruk op alle gevaren en risico’s dan de Kinderconsument, die die gevaren juist als uitgangspunt neemt voor de voorlichting. Mijn Kind Online daarentegen bouwt voort op de traditie van Ouders Online (voor wie die een beetje kent). Kort gezegd komt het hierop neer: ouders kunnen heel goed zelf beoordelen wat problematisch is en wat niet en zelf hun eigen beslissingen nemen. Adviezen over hoe lang je kind achter de pc mag, dat hij in de woonkamer moet staan en pleidooien dat het mobieltje op school wettelijk verboden zou moeten worden, zul je dus van ons niet horen.
Internetopvoeding is ook niet iets wat losstaat van opvoeding in het algemeen. We maken in onze voorlichting gebruik van (wetenschappelijke) kennis van de ontwikkeling van kinderen in het algemeen, en we sluiten vooral aan bij waar kinderen en jongeren zich mee bezighouden.
Deze verschillen in benadering leiden natuurlijk tot een verschillende aanpak zoals die te zien is in de besproken boeken. Dat verschil mag ook best duidelijk zijn; dat is alleen maar prettig voor mensen die een keuze willen maken.
justine[at]ouders.nl