Ik pik het wat laat op maar Emerce schreef over de jaarlijkse Serious Games conferentie in Washington D.C. Dit jaar op 31 oktober en 1 november. Het Serious Games Initiative is – zoals verwacht mag worden van een club met zo’n naam – een serieuze club waar je veel informatie kunt halen.
Op de site vind je dit over hun doel:
The Serious Games Initiative is focused on uses for games in exploring management and leadership challenges facing the public sector. Part of its overall charter is to help forge productive links between the electronic game industry and projects involving the use of games in education, training, health, and public policy.
Ze hebben onder andere een email lijst waar veel goede informatie wordt uitgewisseld door mensen met ervaring en naam op het gebied van computerspellen en de manier waarop je die voor serieuze zaken kunt gebruiken. Serieus gebruik is bijvoorbeeld in het onderwijs, bij bedrijfsopleidingen, marketing, werving, psychologie, politiek en overheidscommunicatie, gezondheidszorg. En dan vergeet ik ongetwijfeld creatievere mogelijkheden. Ik heb zelf niet zo lang nog eens een spel ontwikkeld voor medewerkers van de groenteafdeling van een supermarktketen.
Je maakt me wel nieuwsgierig! Voor medewerkers van een groenteafdeling zou ik een fysieke vorm van spelen verwachten zoals bij de Pike Place vismarkt (www.pikeplace.com). Als je een serious game hebt ontwikkeld ben ik benieuwd hoe het eruit ziet en of naast leerzaam ook leuk is om te spelen.
Pikeplace ken ik niet, de site deed het net ook niet. De game die ik heb gemaakt is als game relatief eenvoudig. We maakten een 3D groente-afdeling. Gewoon op basis van fotografie van een echte. Je kunt dus over de afdeling lopen. Dan zijn er hotspots en als je die aanklikt krijg je eerst een ‘filmpje’, daarbij kijken drie karakters mee. Die drie karakters (cabaretiers) vertegenwoordigen het perspectief van een collega, een leverancier en een klant. N.a.v. het filmpje moet je reageren. Vervolgens wordt jouw keuze weer becommentarieerd door een of meer van de karakters en je krijgt een tevreden of een ontevreden klant erbij.
Het spel werd zeker leuk gevonden door de mensen die het speelden maar je moet daarbij meenemen dat het altijd wordt afgezet tegen een alternatief. Zo’n alternatief is bijvoorbeeld een dik instructiehandboek met heel veel plaatjes en tekst over groente en fruit en wat je wel en niet moet doen. Toch had het los hiervan iets verslavends en de cabaretiers deden hun werk goed, dat werd dus leuk gevonden of soms irritant, of de spelers waren het er niet 100% mee eens, ze voelden zich dan in hun vakmanseer aangetast. Dat zijn allemaal bedoelde effecten.
Voor iemand die niet dagelijks op een AGF-afdeling staat is het overigens allemaal minder boeiend. Als je meer wilt weten kun je altijd eens langs komen, ik heb er nog wel een CD-tje van liggen (het was offline allemaal). Door bezuinigingen is het spel maar beperkt gebruikt omdat alle pc’s uit de winkels verdwenen, kort na de introductie van het spel.
Je AGF-spel is een leuk voorbeeld van spelenderwijs ontwikkelen. Jammer dat er geen informatie over het spel online staat want dan had ik een link opgenomen op http://www.hasselbramen.nl, een linkverzameling over spelenderwijs ontwikkelen. De link naar Pike Place is overigens: http://www.pikeplacefish.com. Bedankt voor de uitnodiging. Ik hou het in gedachten voor als ik weer eens naar Amsterdam ga.