Dit weekend trof ik twee van m’n kinderen en een vriendinnetje op de kinderkamer aan in een enorme plas water. Ze waren druk aan het schoonmaken met washandjes, toiletzeepjes, handdoeken en wat verder maar voorhanden was. Ik realiseerde me dat dit een perfect en vrij onschuldig voorbeeld opleverde om de discussie over beïnvloeding door de media te voeren (zie ook deze observatie of deze). In Pippi Langkous, een graag geziene film hier in huis, pakt Pippi immers het schoonmaken van haar huis ook vrij voortvarend aan. Een vrolijke scene waar je als ouder geen kwaad in ziet.

De interessante vragen:

• zijn mijn kinderen door Pippi Langkous op ideeën gebracht
• als dat zo is, hoe verhoudt de invloed van Pippi zich tot andere invloeden
• hadden de kinderen anders ook dit experiment uitgevoerd of…
• hadden ze bij het niet zien van Pippi iets anders uitgehaald dat erger was (of iets minder ergs)

En zo kan ik nog even doorgaan. Het is bijna onmogelijk om tot waterdichte conclusies te komen.

In ieder geval is dit voorbeeld niet erg beladen. Als het gaat om spelletjes of TV met gewelddadige scenes moet je erg uitkijken om het verband met geweld in het echt te ontkennen. Mensen concluderen dan snel dat je vòòr geweld in kindermedia bent en dat is politiek niet correct. Dan maar liever dit voorbeeld, wat bij ons in huis in het ergste geval kringen in het woonkamerplafond en/of kortsluiting oplevert.