Het wereldvoedselprogramma van de Verenigde Naties heeft het spel ‘Food Force’ laten ontwikkelen over hongerbestrijding en humanitaire hulp bij crises. In de eerste week is het spel volgens opgave van de UN 800.000 keer gedownload. Het gaat om een heel groot bestand (20 Mb) dus kennelijk vinden mensen het de moeite. Het spel is gericht op jongeren van 8 – 13 jaar. Het moet bij die doelgroep de interesse wekken voor het hongerprobleem in de wereld en de praktische problemen bij het aanpakken ervan.

Het spel van het WFP gaat over het fictieve eiland Sheylan. Als speler moet je vluchtelingen lokaliseren en voedselpakketten samenstellen om te droppen of per vrachtwagen te bezorgen. De voedselpakketten mogen maximaal $ 0,30 kosten. Er zijn zes missies die je tot een goed einde moet zien te brengen.

Behalve het spel zelf zijn op de Food Force website ook lesplannen en allerhande toelichtingen voor leraren en ouders te vinden.

Net als strips kampt het medium vanouds met een beroerde reputatie bij opvoeders en leraren. Video games krijgen echter meer en meer belangstelling als medium om een complex verhaal te vertellen. Dat kan uiteraard voor educatieve of charitatieve doeleinden zijn. Een uitspraak van Justin Roche, de project manager bij het WFP in Rome in een artikel in Time: “The gaming market is saturated with blood and guts and gore, we’ve turned the concept on its head by addressing the urgency and immediacy of a real crisis situation.”

Diverse hooggeleerde deskundigen hebben inmiddels gepleit voor een andere kijk op videogames. James Paul Gee betoogt in zijn boek ‘What Video Games Have to Teach Us About Learning and Literacy’ zelfs dat veel videogames een prima leeromgeving en leerervaring vormen. Dat kan volgens hem zelfs gelden voor de vaak gewelddadige ‘first person shooters’, ofwel spellen waarbij jij degene bent met het wapen (of vele wapens). Door de manier waarop de speler zich in een rol of verschillende rollen kan verplaatsen is de invloed vaak genuanceerder dan je op het eerste gezicht zou denken, volgens Gee althans.

Het spelen van een video game brengt de gebruiker verder op een bepaald niveau van spelen dat wel wordt aangeduid als ‘producer level’. Je kunt dat vergelijken met het verschil tussen ‘gewoon’ een boek lezen en een boek lezen om iemand anders uit te kunnen leggen wat er in staat.

WFP en andere hulporganisaties halen steeds meer uit de kast om hun doelen te verwezenlijken en daarvoor aandacht te krijgen van het publiek. Het Nederlandse TPG verbond sloot een meerjarig partnership met het WFP. Voor de samenwerking werden grote ambities geformulieerd. In die samenwerking wordt ook het middel van ’cause related marketing’ ingezet, waarbij marketingtechnieken en -middelen worden ingezet ten gunste van het goede doel èn de zakelijke belangen van de sponsor. TPG is een partner met logica omdat het bedrijf ook de logistieke expertise inzet om het WFP te helpen. In het WFP spel zie ik nog geen TPG auto’s rondrijden of Logistieke managers van TPG aan het woord komen maar dat zijn ontwikkelingen die je voor de toekomst niet moet uitsluiten.