In opdracht van de Gemeente Dokkum (Dongeradeel) tekende Guido van Driel het stripboek ‘Om mekaar in Dokkum’. Zevenentwintig tekeningen uit het boek sieren in de vorm van tegeltableaus het nieuwe Gemeentehuis van Dokkum. Dat verklaart dat niet alleen de Gemeente Dongeradeel maar ook de Stichting Kunst en Openbare Ruimte het project sponsorde. Een mooie invulling van openbare ruimte.

Tegelijkertijd is dit werk een originele vorm van regiopromotie. Elementen uit de geschiedenis van Dokkum spelen een rol in het verhaal, van de moord op missionaris Bonifatius in 754 tot de aanwezigheid van een asielzoekerscentrum in de meer recente geschiedenis van de Friese stad.

Het project leidde zowaar tot een rel. De Christelijke partijen stuurden een maand na het verschijnen van ‘Om mekaar in Dokkum’ hun exemplaar terug omdat de onwelvoeglijke taal die wordt gebezigd door twee personages uit het boek niet in de smaak viel. Die personages zijn dan ook twee Amsterdamse criminelen. Ook het feit dat èèn van hen wildplast in de Bonifatiusbron viel ongetwijfeld niet in goede aarde.

Het werk van Guido van Driel wordt door Joost Pollmann verder besproken in een essay in het literaire tijdschrift De Gids. Daar worden – zoals van De Gids en de auteur mag worden verwacht – vooral de literaire kwaliteiten en de beeldtaal van de ‘graphic novels’ van Van Driel besproken.

Dit project illustreert hele verschillende kanten van een strip. Logisch dat Van Driel zijn opdrachtgevers achtering het boek bedankt voor de ruimte die hij kreeg om zijn eigen artistieke keuzes maken.