De Stichting 26.000 gezichten is een initiatief van een groep van meer dan 130 (documentaire en drama-) filmregisseurs. Ze proberen dagelijks korte filmportretten op TV te brengen van asielzoekers die de komende drie jaar ons land moeten verlaten. Het gaat om mensen die ondanks een verblijf van vijf jaar of langer nog steeds niet weten waar ze aan toe zijn. De initiatiefnemer is psychotherapeut en filmmaker. Bij zijn werk als psychothearapeut heeft hij te maken met getraumatiseerde asielzoekers die in de problemen komen door hun onzekere situatie.

Het project toont de menselijke kant van een politieke kwestie en is bedoeld om het debat te stimuleren. Op de website kun je de al uitgezonden filmpjes zien en er is veel informatie te vinden over het asielbeleid en de door de overheid en politiek gemaakte keuzes. Een deel van de website is voor kinderen.

In het onderdeel voor kinderen wordt uitgelegd waarom mensen vluchten, wat mensenrechten zijjn die wij (vanzelfsprekend) hebben maar mensen in andere landen soms niet en er is uitleg wat asielbeleid inhoudt. Er is ook een lespakket te downloaden voor groep 7 en 8 in drie delen. Het lespakket geeft leerlingen meer inzicht in het leven van een kind dat – met of zonder ouders – naar Nederland is gevlucht, maar waarschijnlijk ons land wordt uitgezet. Deel 1 van het lespakket laat kinderen bijvoorbeeld puzzelen, zoeken en tekenen op een wereldkaart, een vluchtroute plannen, een verhaal schrijven, een vervoermiddel ontwerpen, met andere kinderen praten over rechten van kinderen.

De persoonlijke verhalen in de filmpjes zijn indrukwekkend. Ik keek onder andere naar het filmpje van Baidy uit Mauritanië, die bij mij in het dorp woont en zich daar met gemak heeft aangepast. Het filmpje is gemaakt door Marijke Jongbloed. Het laat twee jonge voetballers aan het woord van de vereniging waar hij traint en speelt. Baidy zelf kan het niet meer aan om zijn verhaal voor de camera vertellen. “Toen Baidy uit Mauritanië vluchtte was hij net zo oud als ik” zegt een van de jongens…